Dini Qurumlarla İş üzrə Dövlət Komitəsinin sədri Hidayət Orucov Türkiyənin Azərbaycandakı səfiri Hulusi Kılıcı qəbul edib. Dövlət Komitəsindən APA-ya daxil olan məlumata görə, görüşdə H. Orucov ölkədəki dini durum barədə ətraflı məlumat verib. Komitə sədri Azərbaycanda ənənəvi milli-dini azlıqlar mühitində tolerantlığın hökm sürdüyün deyib: “Hər bir vətəndaşın dini etiqad azadlığı, hüquqlarının qorunması təmin olunur. Azərbaycanda din dövlətdən ayrıdır, lakin hər bir dini konfessiyanın sərbəst fəaliyyət göstərməsi üçün şərait yaradılıb”.
Səfir Hulusi Kılıc Azərbaycan və Türkiyə arasında münasibətlərin bu şəkildə inkişaf etməsindən məmnun olduğunu qeyd edib: “Türkiyə bundan sonra da Azərbaycanla bütün sahələrdə əməkdaşlığını davam etdirəcək”.
Ermənistan-Azərbaycan münaqişəsinə toxunan səfir bu məsələdə Türkiyənin mövqeyinin bəlli olduğunu söyləyib: “Avropa və ümumiyyətlə Qərbdən göstərilən təzyiqlərə baxmayaraq, Azərbaycanın ərazi bütövlüyü təmin olunmayınca, Ermənistanla sərhədlərin açılması mümkün deyil. Biz bu məsələdə hər zaman Azərbaycanın yanındayıq”.
Rus-gürcü müharibəsinin ilkin yekunları və Qarabağ
Cənubi Qafqazdakı münaqişə ocaqlarının-qondarma Dağlıq Qarabağ, Abxaziya və Osetiya məsələlərinin Rusiya tərəfindən yaradıldığı heç kəsdə şübhə doğurmurdu. Əksəriyyətin fikrinə görə, Rusiya bu münaqişələr vasitəsi ilə region ölkələrini özünün təsir dairəsində saxlamaq məqsədi güdürüdü. Heç kəs ağlına da gətirmirdi ki, şimal ayısı bu münaqişə ocaqlarından regionu yenidən işğal altına almaq üçün istifadə etmək fikrinə düşə bilər. Rusiyanın iyirmi birinci əsrdə on səkkizinci-on doqquzuncu əsrlərə xas işğal addımını atacağı inandırıcı görünmürdü. Hətta XX əsrin əvvələrində də Rusiya bu cür açıq-aşkar işğal aktına əl atmamış, öz iddialarını “sosialist inqilabı” pərdəsi altında reallaşdırmışdı. Görünür ki, Rusiyada hakimiyyətə yenidən bir neçə əsr əvvəlki təfəkkürlə yaşayan adamlar gəlmişlər. Rus təfəkkürünün və düşüncə tərzinin dəyişdirlməsi çətin məsələ imiş. Rus təfəkkürü sivil dəyərlərə uyğun gəlmir. A.Soljenitsının da zəhmətləri hədər getdi, bu hadisələrin onun ölümündən sonra başlaması da yəqin ki, bir əlamətdir.
Baş vermiş hadisələrə Qərb dünyasının, beynəlxalq təşkilatların vecsiz reaksiyası rus işğalının özündən də çox təəccüb doğurdu. Bu reaksiyanın iki izahı ola bilər. Ya Qərb Rusiyadan çəkinir, açıq qarşıdurmaya getmək istəmir. Ya da XX əsrin əvvəllərində olduğu kimi, Qərb regionu Rusiyaya güzəştə gedir və bunun müqabilində digər bölgələrdə hansısa dividendlər əldə etməyə çalışır. Hər iki variant o qədər də inandırıcı görünmür, sadəcə hadisələrin gedişi bu versiyaları irəli sürməyə məcbur edir. Başqa bir variant ondan ibarət ola bilər ki, Qərb Rusyanı daha çox bataqlığın dərinliyinə sürükləyir ki, daha çox axmaqlıqlar, daha çox vəhşiliklər törətsin. Ona görə də bu hadisələr Rusiyanın sonunu yaxınlaşdıran prosesə çevrilə bilər.
Əlbəttə, Rusiyanın bu hərəkətləri məntiqə sığmır və normal düşüncə ilə izah oluna bilməz. Bu hərəkətlər əldən çıxmaqda olan regionun geri qaytarılmasına son cəhd, aqoniya vəziyyətində olan imperiyanın emosional və qəzəbli addımları kimi dəyərləndirilə bilər. Rusiya son illərin Əfqanıstan, İraq, Balkanlar və xüsusi ilə də Kosovo məğlubiyyətlərinin əvəzini çıxmağa çalışır. Bu, bir qədər başa düşüləndir, amma bu cür vəhşi metodlarla yox. Qərb Rusiyanı qıcıqlandırmışdı, ona görə də müəyyən kəskin reaksiyalar gözlənilən idi. Vaxtilə O.Bismark deyirdi ki, Rusiya ilə zarafat etməyin, çünki heç kəsin gözləmədiyi dəhşətli bir axmaqlıqla cavab verə bilər. İndi Rusiya dəhşətli bir axmaqlığa gedərək, tarixin təkərini geriyə çevirməyə çalışır. Rusiya Gürcüstanın yarısını işğal edib, hamısını da işğal edə bilər, amma əlində saxlaya bilməyəcəkdir. Bu işğalçı dövlət körpüləri partlatmaqla, neft qaz kəmərlərini təhdid etməklə, dinc sakinləri öz evlərindən qovub çıxartmaqla yalnız öz gücsüzlüyünü nümayiş etdirir. Bunların hamısı tezliklə bərpa olunacaqdır. Hansısa dövləti silah gücünə işğal altında saxlamaq mümkün deyil. Buna Rusiyanın gücü və imkanları çatmaz. ABŞ kimi super dövlət də İraqı silah gücünə öz nəzarətində saxlaya bilmir və hər gün bu silahlı müdaxilənin acılarını yaşayır, girəndə asan girmişdi, ancaq oradan çıxmağın yolunu tapa bilmir. Rusiya da Gürcüstandan çıxacaq, Qafqazdan da çıxacaq, bu dönməz bir prosesdir.
Rusiya Gürcüstana hücum etməklə müvəqqəti və ötəri nəticələrə nail oldu. Çox şeyi isə itirdi. Region xalqlarının etimadını itirdi, ətraf ölkələrin hamısı artıq yenə də Rusiyaya təhlükə mənbəyi kimi baxır. Rusiya rəsmilərinin özlərinin də etiraf etdiyinə görə, hətta ən yaxın müttəffiqləri də, Belarus da, Ermənistan da bu işğal aktını təqdir etmədi, adicə mənəvi dəstək də vermədilər. Belarusun prezidenti yalnız bu günlərdə Cənubi Osetiyadan uşaqları müalicə üçün qəbul etməyə hazır olduğunu bildirdi. Putin yalnız bu “dəstəklə” kifayətləndiyinə görə Lukaşenkonun üzünə gileyini bildirməkdən də özünü saxlaya bilmədi. Rusiya beynəlxalq imicinə də ağır zərbə vurdu. Şimal ayısının da mədəni dəyərlərə uyğunlaşacağına az qala inanmış dünya birliyi yanıldığını başa düşdü. Rusiyanın bundan sonra dünyanın gözündə bəraət qazanacağı çox çətin görünür. Rusiya ciddi iqtisadi itgilərlə üzləşəcəkdir. Rusiya bu axmaqlıqla özünün məhvini sürətləndirdi.
Gürcüstan özünün dövlətçilik tarixində ən qətiyyətli addımlarından birini atdı. Sübut etdi ki, bir dövlət kimi öz ərazi bütövlüyünü çox asanlıqla bərpa edə bilər. Aydın oldu ki, osetinlərin və abxazların ötkəm bəyanatlarının heç bir mənası yox imiş. Gürcü qoşunları qısa vaxt ərzində, özü də, demək olar ki, itgisiz Sxinvaliyə girməklə bunu sübut etdi. Sxinvalidə əsas itgilər rus qoşunlarının şəhəri yenidən zəbt etməsi gedişində baş vermişdir. Gürcüstan bütün dünyaya abxaz və osetin problemlərinin daxili məsələ olmadığını, onların adı ilə pərdələnən Rusiyanın işğal faktını həyata keçirdiyini nümayiş etdirdi. Gürcüstan Rusiya tərəfindən yaradılmış münaqişələrin həqiqi mahiyyətini açıb göstərdi, bu münaqişələrin donunu açdı. Əslində, Rusiya bu məsələləri dondurmaqla öz planını həyata keçirməyə, bu əraziləri dondurulmuş vəziyyətdə, haya-küyə salmadan sakitcə udub həzm etməyə çalışırdı. Həmin ərazilərin vətəndaşlarına rus pasportlarının verilməsi, iqtisadi əlaqələrin gücləndirilməsi, rus rublunun əsas dövriyyə vasitəsinə çevrilməsi və sair məsələlər bu məqsədə xidmət edirdi. Bu prosesin dayandırılması üçün Gürcüstan hərəkətə keçməli idi. Gürcüstan həm də ona nail oldu ki, gürcü-rus qarşıdurmasını bütün çılpaqlığı ilə açıb göstərdi və dərhal da bu qarşıdurmanı Rusiya-Qərb müstəvisinə keçirdi. Tiflisə doğru irəliləyən rus tankları gürcülərə deyil, Qərbə, Natoya, birinci növbədə ABŞ-a meydan oxuyurdu. Rusiya əlcəyi onların üzünə çırpdı, indi söz, daha doğrusu, hərəkət etmək növbəsi onlarındı...
Ən çox uduzan isə osetinlər oldu. Ruslarla gürcülərin apardığı müharibədə ölən, evləri dağılan, didərgin düşən osetinlər oldu. Rusiya tərəfinin verdiyi rəsmi məlumatlara görə, 1600 nəfərdən çox dinc osetin, 75 rus hərbiçisi həlak olmuşdur. Gürcülərin də itgisi ruslarınkından çox deyil. Bu vəziyyətdə ruslarla gürcülər bir-birlərini osetinləri “genosid” etməkdə günahlandırır, qarşılıqlı ittihamlar səsləndirirlər. Osetinlər üçün isə yəqin ki, kimin tərəfindən “genosid” olunmağın elə bir fərqi olmaz. Ümumiyyətlə, osetinləri başa düşmək çətindir: Gürcüstanın tərkibindən çıxıb Rusiyanın tərkibinə keçmək istəyirlər. Onların bu keçidlə nəyi udmaq istədikləri aydın deyil. Bu qədər əzab-əziyyətlə Rusiyanın tərkibinə keçməkdənsə, elə Gürcüstanın tərkibində qalmaq yaxşı deyilmi?! Abxazlarla erməniləri bəlkə də başa düşmək olar, heç olmasa müstəqillik istəyir və sadəlövhcəsinə bu istəklərinin reallaşacağına inanırlar. Abxazların bədbəxtçiliyi ondadır ki, müstəqil dövlət yaradacaqlarına inanırlar. Başa düşmürlər ki, balaca bir abxaz dövlətinin mövcudluğu Rusiyanın planlarına daxil deyil. Olsaydı, elə Qafqazın digər balaca xalqlarına müstəqillik verərdi. Dağlıq Qarabağdakı ermənilər də başa düşməlidirlər ki, Rusiya və Ermənistan onların “müstəqil dövlətçiliy”inə dözməyi heç ağıllarına da gətirmirlər. Azərbaycan Allahından dönüb onlara müstəqillik versə, səhərisi gün “könüllü” şəkildə ya Rusiyanın, ya da Ermənistanın tərkibinə daxil olacaq, orada başıqapazlı təbəqələrdən birinə çevriləcək, Ermənistan ermənilərinin gülünc və lətifə obyektinə dönəcək, ya da Rusiyada “litsa kavkazskoy natsionalnosti” statusu alacaqlar. Dağlıq Qarabağ erməniləri onu da bilməlidirlər ki, Azərbaycan gec-tez müharibəyə başlayacaqdır, müharibənin nəticəsindən, kimin qalib gəlib-gəlməyəcəyindən asılı olmayaraq ölən və qırılan, ev-eşiyi dağılan onlar olacaqlar. Ondan sonra Ermənistan ermənilərinin dünyaya car çəkəcəkləri “genosid” harayı onların ölülərini diriltməyəcək, yaralarına məlhəm olmayacaqdır. Bu kiçik xalqlar rusların əlində xırda pul, alət olduqlarını nə qədər tez başa düşsələr, bir o qədər yaxşıdır, əlbəttə, hər şeydən əvvəl, onların özü üçün yaxşı olardı.
Azərbaycan dövləti və cəmiyyəti rus-gürcü müharibəsinin ilkin yekunlarını nəzərə almaqla “Qarabağ konsepsiyası”nda bəzi düzəlişlər etməlidir. Birincisi, məsələnin danışıqlar yolu ilə nizama salınacağına olan ümidlər birdəfəlik kənara qoyulmalı, xüsusilə də Rusiyanın vasitəçilik missiyasından imtinanın yolu tapılmalıdır. Rusiya, ABŞ və Fransa danışıqlarda vasitəçi deyil, tərəfdirlər. Onların daban-dabana zidd olan fərqli mövqe və maraqları mövcuddur. Gürcüstanla bağlı razılığa gələ bilməyən bu tərəflərin Qarabağa dair vahid mövqe sərgiləyəcəyi qeyri-realdır. İkincisi, beynəlxalq təşkilatların Azərbaycanın haqq işinə hər hansı formada dəstək verəcəyinə ümid qalmamışdır. Beynəlxalq təşkilatların fəaliyyəti bəyanatlarla məhdudlaşır. Bu qurumlar yalnız baş vermiş faktla hesablaşırlar. Biz dünya birliyini baş vermiş fakt qarşısında qoymağın yolunu tapmalıyıq. Üçüncüsü, cəmiyyətlərarası dialoqun təşkili ilə münaqişələrin həlli cəhdləri iflasa uğramışdır. Heç bir münaqişənin, o cümlədən Dağlıq Qarabağ məsələsinin həllində cəmiyyətlərarası dialoqun, “xalq diplomatiyası”nın heç bir rolu yoxdur. Qarabağ ermənisini dilə tutan azərbaycanlı “xalq diplomatı” bilməlidir ki, o erməninin “hə, Azərbaycan yaxşıdır”,- deməsi heç nəyi həll etmir, böyük güclərin fikri əsasdır. Dördüncüsü, Azərbaycan müharibəyə başlamalı və istənilən varianta, hətta uzunmüddətli savaş variantına hazır olmalıdır. Rusiyaya qarşı uğur qazanmaq üçün Azərbaycan və Gürcüstanın eyni vaxtda müharibəyə başlaması vacibdir. Bu müharibə təkcə bizim üçün deyil, bizdən daha çox Rusiya üçün ciddi çətinliklər vəd edir. Rusiya digər çətinliklərlə yanaşı, öz daxilində və xaricdə olan islam amilini də nəzərə almaq zorundadır.
Azərbaycan seçim qarçısındadır. Firavan həyat davam edir, getdikcə daha gözəlləşir və bu gözəl həyatın fonunda tədricən Qarabağdan imtina edirik. Digər halda, müharibənin gətirəcəyi bütün çətinlikləri, dağıntıları qəbul edərək Qarabağı qazanırıq və qazanandan sonra daha firavan, gözəl, ən əsası isə şərəfli həyat yolunu başlayırıq. Seçimimizi etməliyik.
Bilgə Xaqan:
- Türk milləti! Bəylər! Sözümü eşidin! Millət yenə səhv edərsə, öləcəyini də bu daşa həkk etdim... Ey türk ayıl və özünə dön!
İ.İbrahimov. Vətəndaş və tarix. B., 2005:
- Tunqhu hökmdarı Hun hökmdarı Metedən üç şey istəyir: bərk qaçan atını, arvadını və torpaq. Mete ikisinə razılaşır və deyir: “Dövlətin söykəndiyi, kökünü və həyatını saxlayan yeganə təməl torpaqdır. At və qadın dəyərli şeylər olsalar da, dövləti meydana gətirən şeylərlə eyniləşdirilməz”.
- Metenin vaxtında (e.ə.III əsr) Hun dövlətinin ərazisi 18 milyon kv.km idi.
- Qədim Şumerdə ilahə fiqurlarının üzərinə səkkiz guşəli ulduz çəkərdilər.
Bir neçə dəqiqə əvvəl ermənilər Ağdamın işğal altında olan Şahbulaq və Yeddixırman dağ yüksəkliklərinə, həmçinin keçmiş Ağdərə rayonunun işğal altında olan dağlıq və meşəlik ərazilərinə od vurublar. APA-nın Qarabağ bürosunun məlumatına görə, hər iki istiqamətdə törədilən yanğınların əhatə dairəsi artır.
Ağdamın işğal altında olmayan ərazilərindən belə görünən yanğınları Bərdə, Ağcabədi, Yevlax, Goranboy və Tərtər rayonlarından belə aydın müşahidə etmək mümkündür.
“Hazırda regionda tarixi hadisələr baş verir. Azərbaycan dünyaya, xüsusən də Amerikaya özünün bu regionda necə vacib rol oynadığını göstərməlidir”. APA-nın məlumatına görə, bunu Bakıda səfərdə olan Amerika Yəhudi Komitəsinin icraçı direktoru Devid Allan Harris deyib.O bildirib ki, amerikalılar Azərbaycan barədə çox az məlumata malikdirlər. Bakıda keçirdikləri görüşlər nəticəsində o belə qənaətə gəlib ki, vəziyyəti dəyişmək lazımdır: “Biz sizin dostunuz kimi bunu etməyə çalışacağıq, amma çox şey Azərbaycanın özündən asılıdır”. “Amerikalıların Azərbaycan barədə yalnız enerji ölkəsi kimi yox, bu ölkənin İraq, Əfqanıstandakı sülhyaratma əməliyyatlarına verdiyi töhfələr barədə də məlumatı olmalıdır” deyən Harris ölkəmizi dini tolerantlığın modeli adlandırıb. Bakıda prezident İlham Əliyev, baş nazir Artur Rasizadə və digər rəsmilərlə, həmçinin Azərbaycanda fəaliyyət göstərən dini icmaların rəhbərləri ilə görüşlər keçirdiyini qeyd edən qonaq ABŞ-a qayıdandan sonra ABŞ-la Azərbaycan arasında əlaqələrin möhkəmləndirilməsi istiqamətində addımlar atacağını vurğulayıb. APA-nın “Bunun üçün konkret hansı işləri görəcəksiniz” sualının cavabında Harris bildirib ki, “907-ci düzəliş”in ləğvi, Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanması ilə bağlı Minsk Qrupunun fəaliyyətinə diqqətin artırılması, habelə sıravi amerikalılara Azərbaycan haqqında məlumatların çatdırılması üçün lazımi addımları atacaq. “Nə üçün Amerika Konqresi işğala məruz qalan və işğalçı dövlətə eyni miqdarda vəsait ayırır” sualını cavablandıran Harris Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həllini Azərbaycan üçün ən vacib məsələ adlandırıb. O, hazırda ABŞ-da seçkilərə hazırlıq getdiyini xatırladaraq, yeni hökumətin formalaşmasını gözləməyi məsləhət görüb: “Yeni hökumət formalaşandan sonra dünyanın qaynar nöqtələri arasında ABŞ hakimiyyətinin diqqətini cəlb eləmək üçün rəqabət başlanacaq”. Harris Gürcüstanda baş verən hadisələrə də toxunub. Yaşananların bölgəyə diqqəti artıracağını qeyd edən qonaq ABŞ-da Gürcüstan və Ukraynanın NATO-ya daxil olması ətrafında diskussiyaların intensivləşməsini Azərbaycan və onun ərazi bütövlüyü üçün də çox vacib amil kimi qiymətləndirib.
Bunu Cənubi Qafqazda baş verənləri təhlil edən Avropa Birliyinin Cənubi Qafqaz üzrə xüsusi nümayəndəsi ANS TV-nin Tiflisdə olan çəkiliş qrupuna deyib
"Gürcüstanda baş verənlər Dağlıq Qarabağ münaqişəsinə təsirsiz ötüşməyəcək, hətta bu təsirin çox güclü olacağı gözlənilir". Bunu Cənubi Qafqazda baş verənləri təhlil edən Avropa Birliyinin Cənubi Qafqaz üzrə xüsusi nümayəndəsi Piter Semnebi ANS TV-nin Tiflisdə olan çəkiliş qrupuna deyib.
“Əlbəttə, Azərbaycan və Ermənistan qonşu ölkələr olduğundan baş verən hadisələr oradakı vəziyyətə də təsir göstərəcək və deyərdim ki, güclü təsir göstərəcək və müəyyən narahatlıq yaradacaq. Bu, bizim tərəfimizdən də problem kimi qiymətləndirilir. Ona görə ki, bizim məqsədimiz Cənubi Qafqazı açıq və çiçəklənən görməkdən ibarətdir”. /ANS
Azərbaycan və Ermənistan xarici işlər nazirlərinin Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanmasına dair növbəti görüşü avqustun 1-də Moskvada keçiriləcək. APA-nın “Novosti Armeniya”ya istinadən verdiyi məlumata görə, Ermənistanın xarici işlər naziri Edvard Nalbandyan bu gün İrəvanda keçirdiyi mətbuat konfransında bildirib ki, görüş ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədrləri tərəfindən təşkil olunub. O, həmsədrlərlə geniş formatda və nazirlərin ayrıca görüşünün nəzərdə tutulduğunu söyləyib. Erməni nazir görüşdə “Madrid təklifləri”nə dair müzakirələr aparılacağını diqqətə çatdırıb.
E. Nalbandyan ölkəsinin bu təkliflər əsasında başlanmış proses üzrə danışıqları davam etdirməyə hazır olduğunu vurğulayıb: “Bu yol münaqişənin həllinə kömək edəcək”.
APA-nın məlumatına görə, bu barədə jurnalistlərə Bodrumda keçirdiyi mətbuat konfransında Türkiyənin baş naziri Rəcəb Tayyip Ərdoğan məlumat verib. O, Azərbaycan və Ermənistanın da yeni yaradılacaq ittifaqda iştirakını arzuladığını vurğulayıb: “İstərdik ki, Azərbaycanda bu yeni platformada iştirak etsin. Ermənistana gəldikdə isə, bu ölkənin yeni ittifaqa qatılması regionda sülh və sabitliyin bərqərar olmasına kömək etmiş olar”. Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanması prosesinə toxunan Ərdoğan bu konfliktin qısa müddət ərzində həllini arzuladıqlarını deyib: “ATƏT-in Minsk Qrupunun səylərinə baxmayaraq Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin nizamlanması prosesi 13 ilə yaxındır davam edir və ortada nəticə yoxdur. Biz bu münaqişənin tezliklə həllini arzulayırıq”.
APA. Ermənistanın baş naziri Tiqran Sarkisyan, müdafiə naziri Seyran Ohanyan və digər hökumət üzvləri Azərbaycanla sərhəddə olacaqlar.
APA-nın “Novosti-Armeniya” agentliyinə istinadən verdiyi məlumata görə, Müdafiə Nazirliyinin mətbuat katibi Seyran Şahsuvaryan baş nazirin və nazirlərin ölkənin şimal-şərq sərhədlərinin (Tavuş vilayəti, İcevan) təhlükəsizliyini təmin edən yerləşən hərbi hissələrə və döyüş mövqelərinə baxış keçirəcəklərini deyib. O bildirib ki, hökumət nümayəndələri hərbçilərlə görüşəcək, onların sosial-məişət şəraiti ilə tanış olacaqlar. Sərhəd kəndlərinin əhalisi ilə də görüşlər keçiriləcək
Qarabağ Azadlıq Təşkilatı Qarabağ partizanları ilə bağlı Əfv Komissiyasına müraciət göndərmişdir. Müraciətdə deyilir: Cəmiyyətdə Qarabağ partizanları adı ilə tanınan bir qrup gəncin həbsinin 5 ili tamam olur. Bu müddət ərzində onların bəziləri əfvə düşərək, digərləri isə cəza müddətlərini bitirərək azadlığa çıxmışlar. Bu günlərdə onlardan 3 nəfər də beş illik həbs cəzasını başa vuraraq azadlığa çıxmışlar. Təəssüf ki, Qarabağ partizanlarının xeyli hissəsi, o cümlədən ömürlük həbs cəzasına məhkum edilmiş Məmməd Məmmədov, 14 il müddətinə azadlıqdan məhrum edilmiş Əlirza Babayev, 9 ildən 6 ilə qədər iş almış Rövşən Bədəlov, Xızır Marqaşvili, Məhəmməd Məmmədov, Müşfiq Qurbanov, Ədalət Ağayev hələ də həbsdədirlər. Prezidentin fərmanı ilə 2006-cı ildə əfv olunmuş Rüstəm Əsgərov isə yenidən həbs edilmişdir.
Bu gənclərin hər biri yalnız vətənpərvərlik hissindən irəli gələn bəzi qanuna zidd hərəkətlər etmiş, silah əldə etməyə, dəstə yaratmağa cəhd göstərmişlər. Silah əldə edərək dəstə yaratmaq cəhdində onların yalnız bir məqsədi-erməni işğalçılarına qarşı partizan müharibəsini başlamaq olmuşdur. Onlar dəstəni formalaşdırıb başa çatdıra bilməmiş, silahla heç bir cinayət hərəkəti törətməmişlər və həbs olunmuşlar. Biz onların hərəkətlərində müəyyən cinayət tərkibinin olduğunu etiraf edirik. Lakin hüquq müdafiəçilərinin də dəfələrlə bildirdiyi kimi onlara hərəkətlərinə uyğun olmayan və xeyli dərəcədə ağır cəzalar verilmişdir. Bütün bunlarla yanaşı onlar artıq beş ildən çoxdur ki, həbsdədirlər, cəzalarının xeyli hissəsini çəkmişlər. Xahiş edirik ki, bunu nəzərə alasınız. Həmçinin onların ailə vəziyyətlərini nəzərə almağınızı xahiş edirik:
Ömürlük həbs cəzası almış Məmməd Məmmədov çox cavandır, həbs olunanda cəmi 20 yaşı var idi, atası yoxdur, anası xəstədir. Əlirza Babayevin kiçik yaşlı övladı var, ailəsi başsız qalmışdır. Rövşən Bədəlovun atası yoxdur, anası şikəstdir, erməni bombardmanı zamanı gözləri şikəst olmuşdur. Müşfiq Qurbanovun 3 azyaşlı övladı var, bir qardaşı Qarabağ müharibəsində şəhid olmuş, digər qardaşı düşmən gülləsi ilə şikəst edilmişdir, atası bu günlərdə vəfat etmişdir, anası ağır xəstədir. Ədalət Ağayevin azyaşlı övladı vardır, anası ağır xəstədir. Xızır Marqaşvili və Məhəmməd Məmmədovun da ailə vəziyyətləri ağırdır, valideynləri xəstədirlər.
Xahiş edirik ki, bütün bu halları nəzərə alaraq humanistlik göstərəsiniz, onların azadlığa çıxması, yaxud cəzalarının yüngülləşdirilməsi üçün qərar çıxarasınız.
Qarabağ Azadlıq Təşkilatı
Mətbuat Xidməti
15 avqust 2008
